Als ouders geen problemen hebben met het feit, dat de basisschool een toelaatbaarheidsverklaring (TLV) heeft aangevraagd bij het SWV Passend Onderwijs voor hun kind, omdat de school handelingsverlegen is, hoor ik daar natuurlijk niets van. Ik word alleen betrokken bij situaties, waarbij de ouders/ouder tegen de TLV-aanvraag zijn/is. Ook wordt mijn advies en ondersteuning gevraagd als de TLV na een zorgvuldige procedure, waarin ook de ouders worden betrokken, wordt toegekend en de ouder(s) dan bezwaar aantekenen tegen de TLV. Het SWV moet dan dit bezwaar met verweer en onderbouwing voorleggen aan de Landelijke Bezwaaradviescommissie TLV. Ik zorg dan voor een correcte verwerking van het ingediende bezwaar en zorg voor een deugdelijk verweerschrift met onderbouwing. Ook ondersteun ik bij de mondelinge behandeling en adviseer ik bij de uitvoering van de adviezen van de commissie in de heroverweging van het TLV-besluit.

Is een TLV een nederlaag voor ouders en kind of juist een geweldige kans?

Het valt mij op, dat veel ouders, die in bezwaar gaan, een TLV zien als schadelijk voor hun kind en ook als een aantasting van hun eigen imago als ouders. Alsof het onderkennen dat je kind extra ondersteuning nodig heeft, dat de reguliere basisschool niet kan bieden, een nederlaag is voor de ouder of het kind. Het zou primair moeten gaan om de belangen van het kind. Hoe kan het kind tot de ontwikkeling komen, die past bij zijn of haar talenten? Een reguliere basisschool met grote groepen is niet altijd in staat om een kind dat behoefte heeft aan individuele aandacht en begeleiding, die noodzakelijke aandacht en begeleiding te leveren. Anders dan het SBO en SO beschikken reguliere basisscholen ook niet over speciale expertise op gedragsproblemen, sociaal emotionele problemen en leerproblemen. Het reguliere basisonderwijs mist daarvoor de financiële mogelijkheden. Kinderen met gedragsproblemen en/of leerproblemen kunnen vastlopen in het regulier basisonderwijs, hoe school en ouders hun best ook doen. Het SBO en SO kunnen de hulp, aandacht en de expertise leveren aan leerlingen in kleine groepjes, zodat ze uiteindelijk wel in staat blijken om zonder problemen terug te stromen in het regulier basisonderwijs of door te stromen in het reguliere voortgezet onderwijs. Ook hoogbegaafden kunnen een zo gecompliceerde problematiek hebben, dat zij beter op hun plek zijn in het SBO of SO. Als je kind dan later in staat blijkt om zijn universitaire master te behalen met vlag en wimpel, wie vraagt er dan nog naar op welk type basisschool je kind heeft gezeten?

Elk kind heeft recht op passend onderwijs, ook als hun ouders daar niet aan meewerken.

Vandaag las ik een artikel in de krant over een man, die een documentaire had gemaakt over zijn leven met een moeder, die aan een borderline persoonlijkheidsstoornis leed. Zijn vader was buiten beeld en hij moest als kind dealen met de onvoorspelbare buien van zijn moeder. Zij zag hem als zijn eigendom en zij vond onderwijs maar bijzaak. Als een school vragen stelde over de frequente afwezigheid van de jongen, ging zijn moeder direct op zoek naar een andere basisschool. Zo had hij 6 verschillende basisscholen moeten doorlopen. Hij gaf aan, dat hij vond, dat hij toen veel meer hulp had moeten krijgen. Iedereen keek de andere kant op en zijn moeder kon haar gang gaan ten koste van hem.

Helaas is het niet zo, dat ouders altijd het beste met hun kind voor hebben. Soms is dat bewust en vaak ook onbewust. Dan is het goed om te zien dat scholen hun verantwoordelijkheid nemen, ook als ze zelf niet in staat blijken om het kind goed te helpen in zijn/haar ontwikkeling. Zij vragen dan ondanks tegenstand van de ouders een TLV aan bij het SWV PO. Verder is het fijn, dat de samenwerkingsverbanden ook als ouders tegen een TLV zijn, die TLV wel toekennen wanneer het belang van het kind dat vraagt. De Landelijke Bezwaaradviescommissie TLV laat ook in haar behandeling en beoordeling van de ingediende bezwaren zien, dat het belang van het kind voor alles gaat. Het kind immers heeft recht op passend onderwijs. Ik ben blij hier vanuit mijn functie positief aan bij te dragen.

Het bericht Als je kind een TLV krijgt voor SBO of SO… verscheen eerst op OnderwijsSolutions.

Juf Anna eiste bij de inroostering altijd dezelfde groep en beschouwde haar groep als haar domein. Lesbezoeken stond zij niet of nauwelijks toe. Als er al een lesbezoek plaatsvond, dan moest exact worden afgesproken wanneer dat lesbezoek zou plaatsvinden. Tijdens zo’n lesbezoek was juf Anna dan de vriendelijkheid in persoon en zij gaf dan een goed verzorgde les. Toch moest er wel wat aan de hand zijn.

Op het schoolplein klaagden ouders onder elkaar over juf Anna en wilden hun kind niet in haar groep.

Het was een grote school, waarbij ouders konden kiezen in welke groep hun kind terecht zou komen. Jaar in en jaar uit maakten ouders aan de directie en bouwcoördinator kenbaar dat zij onder géén beding wilden, dat hun kind in de groep van juf Anna terecht zou komen. Zij hadden ofwel nare verhalen over haar gehoord van andere ouders ofwel hadden zij zelf eerder oudere kinderen in de groep van juf Anna gehad.

Veel leerlingen hadden nachtmerries en gingen huilend naar school, maar durfden hun ouders niet in vertrouwen te nemen.

De verhalen kwamen erop neer, dat kinderen angst hadden voor juf Anna, soms zo erg dat zij elke dag dat zij les hadden van juf Anna huilend naar school gingen en ‘s-nachts last hadden van nachtmerries. Toch durfden de kinderen hun ouders niet te vertellen wat er dan gebeurd was waarom ze zo bang waren geworden. Uit de verhalen kwam ook naar voren dat ouders geen zinvol gesprek met juf Anna konden voeren. Elk probleem werd òf botweg ontkend ofwel het kind was volgens juf Anna zelf een probleemgeval en had een al te levendige fantasie. Steevast moest de directie de ouders beloven, dit niet met juf Anna te bespreken, want dan zou zij dit op sommige leerlingen of hun eigen kinderen gaan afreageren.

Collega’s en directie konden ook niet met juf Anna samenwerken, maar dat mag juf Anna niet weten.

Niet alleen ouders ervoeren een probleem, ook de collega’s en de directie hadden grote moeite om met juf Anna samen te werken. Ze was vaak niet aanwezig bij teamvergaderingen, bouwoverleg en studiedagen, droeg niet bij aan het schoolplan, hield zich niet of nauwelijks aan afspraken. Altijd had zij wel weer een excuus om de kantjes ervan af te lopen. Met sommige collega’s vormde zij een bondje tegen andere collega’s en tegen de directeur. Als er een probleem aan de orde was, nam juf Anna daar nooit de verantwoordelijkheid voor. Zij placht op een vileine manier haar verhaal te halen op elke collega, die het had aangedurfd haar op haar oncollegiale gedrag aan te spreken. Deze collega’s plachten wel naar de directeur te gaan om over juf Anna te klagen, maar legden de directeur strikte geheimhouding op ten aanzien van die klachten. Juf Anna mocht nooit of te nimmer te weten komen, dat zij hadden geklaagd en waarover. Daarmee werd ook de directeur vleugellam en kon alleen in vage termen met juf Anna in gesprek, dat er sprake was van communicatieproblemen tussen haar en collega’s. Dat wimpelde juf Anna dan af, want waar ging het nu eigenlijk over. Volgens haar was er niets aan de hand. Het werd zo erg, dat collega’s een andere baan zochten om maar niet meer met juf Anna geconfronteerd te worden. Ook directeuren liepen hierop stuk en deden niet aan dossiervorming, want dat wilden de klagende ouders en collega’s immers niet.

Een nieuwe directeur geeft juf Anna een eerlijke kans want er ligt geen dossier.

Een nieuwe directeur trad aan en werd vrijwel direct met het probleem juf Anna geconfronteerd tijdens een teamsessie, waarin onder leiding van een externe deskundige teamleden werden uitgenodigd elkaar de waarheid te zeggen. De kritiek op juf Anna van een aantal collega’s loog er niet om. Enkelen, die bevriend waren met juf Anna schoten haar te hulp. Juf Anna was in tranen en gaf aan zich niet in de kritiek te herkennen.

De nieuwe directeur besloot juf Anna het voordeel van de twijfel te geven en wilde uit eigen waarneming zien dat er moeilijk met haar samen te werken en te praten viel. Helaas moest ook zij al spoedig erkennen dat ook zij geen vertrouwensband met juf Anna kon opbouwen en niet met haar kon communiceren en samenwerken. Zij besloot juf Anna een cursus communicatie aan te bieden van een coach, die juf Anna zelf had uitgezocht. Na een jaar bleek er niets veranderd.

Leerlingen stappen naar de directeur omdat bij hen de maat vol is.

Intussen waren er leerlingen uit de groep van juf Anna naar de directeur gestapt en zeiden dat ze onder strikte geheimhouding met haar over juf Anna wilden praten. In het gesprek, dat volgde, vertelden de leerlingen, dat juf Anna schreeuwde en tekeer ging voor de klas, behalve als er een andere volwassene in de klas aanwezig was. Dan is ze poeslief en aardig. Zij vertelden dat juf Anna aan sommige leerlingen een hekel had en dat die leerlingen wanneer dat kon voor paal werden gezet voor de hele klas. Als een ouder toch met juf Anna was gaan praten over het gedrag van juf Anna naar haar kind toe, richtte juf Anna zich tot de hele groep. Ze zei dan: “Elsje heeft tegen haar moeder gezegd, dat ik schreeuw tegen jullie en dat ik tegen Elsje heb gezegd, dat haar tekening broddelwerk was en dat zij veel beter moest kunnen. Ik heb dat helemaal niet gezegd. Wie van jullie zegt, dat wat Elsje zegt waar is?” Geen enkel kind durfde dan zijn of haar hand op te steken. Dan zei juf Anna: “Kijk eens, Elsje, niemand is het met jou eens dat ik dat heb gedaan. Jij bent een leugenaar! Je liegt tegen je ouders, je moet je schamen.”

De oplossing: goed advies, opbouw dossier en einde dienstverband in goed overleg.

De directeur was geschokt en realiseerde zich dat het zo echt niet verder kon. Zij heeft mijn hulp ingeroepen en vervolgens heb ik geadviseerd hoe het dossier kon worden opgebouwd. Aan de ouders, die geklaagd hadden, werd gevraagd hun klachten schriftelijk te bevestigen en hen werd uitgelegd, dat zij niet anoniem konden blijven. De directie moet vanuit haar verantwoordelijkheid voor de veiligheid van leerlingen en personeel op school kunnen handelen op zulke ernstige klachten. Ook juf Anna heeft rechten. Als er klachten zijn, moet zij zich kunnen verdedigen en dus weten welke klachten er zijn en door wie die zijn geuit. Ook de klachten van de leerlingen werden vastgelegd en de klachten van de collega’s met de garantie dat zij hun klachten veilig konden uiten. Juf Anna ontving een schriftelijke waarschuwing bij de ontvangst van het dossier dat zij een disciplinaire maatregel zou krijgen als zij verhaal zou halen bij klagers. Juf Anna werd uitgenodigd voor een gesprek met het bestuur, waarbij zij zich kon laten bijstaan door een advocaat. De school heb ik bijgestaan. Uiteindelijk heeft dit ertoe geleid dat in goed overleg de arbeidsovereenkomst tussen de school en juf Anna is beëindigd. De school was zo blij met het resultaat, dat ik een prachtige bos bloemen kreeg voor mijn hulp.

Het bericht Juf Anna, iedereen is al jaren bang van haar! verscheen eerst op OnderwijsSolutions.